(ต่อบริเฉท ๒ เล่ม ๒)
“วิเศษนอกนั่งทำยำพล่า ทั้งของกินแกล้มเหล้าข้าวปลา ครั้นเสร็จ
แล้วยกมาหน้าพระลานพวกจีนเหล้าเตาสุราโรงใหญ่ ก็หามไหเหล้ามา
อลม่าน ส่งให้พวกยักษ์พนักงาน เลี้ยงดูหมู่ทหารโยธา”
ในบริเฉทนี้ได้ลงวิธีหุงต้มข้าวที่แปลกกว่า ๒ เล่มก่อนนั้นติดต่อไปอีกดังนี้ อ่านเพิ่มเติม “แม่ครัวหัวป่าก์ เล่ม๓”
คำโบราณที่ว่าลูกไม้มักหล่นไม่ไกลต้นนั้น เป็นคำกล่าวที่ จะไม่ผิดไปจากความเป็นจริงเลย หากนำมา
ใช้กับพาะราชโอรสและพระราชนัดดาในพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งประสูติและสืบเชื้อสายมาแต่เจ้าจอมมารดาซ่อนกลิ่น
เพราะพระบรมวงศานุวงศ์ที่กล่าวถึงนี้ นอกจากจะทรงสืบทอด สายพระโลหิตแห่งความเฉลียวฉลาด มี
พระปรีชาญาณลํ้าเลิศจาก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวแล้ว ทุกพระองค์ยังทรงมีสายเลือดแห่งความวิริยะอุตสาหะ และแนวคิดอันก้าวหน้ากว่ายุคสมัยจาก เจ้าจอมมารดาซ่อนกลิ่น ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นเจ้าจอมมารดาที่มีความ สามารถและมีคุณสมบัติพิเศษกว่าสตรีในยุคเดียวกัน อ่านเพิ่มเติม “ลูกท่านหลานเธอ ๕”
สงครามโลกครั้งที่ ๑ เกิดขึ้นในยุโรปเมื่อราวต้นเดือนสิงหาคม พุทธศักราช ๒๔๕๗ ตรงกับรัชสมัยของ
พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวของเมืองไทย สงครามครั้งนั้น เป็นสงครามระหว่างฝ่ายสัมพันธมิตร คืออังกฤษ ฝรั่งเศส และรัสเซีย ฝ่ายหนึ่ง กับฝ่ายมหาอำนาจกลาง คือ เยอรมนี และออสเตรีย – อังการี อีกฝ่ายหนึ่ง ยิ่งสงครามยืดเยื้อไปยาวนานเพียงใด ทั้งสองฝ่ายต่างก็พยายามชักจูงชาติทั้งหลายให้มาเป็นสมัครพรรคพวกของตนเพิ่มมากขึ้น สำหรับเมืองไทยเรานั้น แรกทีเดียวกระทรวงการต่างประเทศโดยพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระเทววงศ์วโรประการ (พระยศขณะนั้น) ผู้ทรงเป็นเสนาบดี ทรงตัดสินพระทัย อ่านเพิ่มเติม “ภาพงามของความหลัง ๔”
เรื่องน้ำท่วมกับกรุงเทพฯ ดูเหมือนจะเป็นของคู่กันมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว แต่ละปีจะมีแตก ต่างกันอยู่บ้าง
ก็ตรงที่ว่า น้ำจะท่วมมากหรือท่วมน้อยเท่านั้น ที่เป็นดังนี้เพราะชัยภูมิซึ่งเป็นที่ตั้ง พระมหานครเป็นที่ลุ่มน้ำท่วมถึง ในหน้าน้ำหลากปลายฤดูฝน ท้องนารอบบริเวณกรุงเทพฯ ก็จะ กลายเป็นผืนน้ำขนาดใหญ่ หากแม้จะมีอริราชศัตรูยกทัพมาประชิดติดพัน โดนน้ำหลากเข้าเช่นนี้ ไม่กี่เพลาก็คงจะล่าถอยแพ้ภัยธรรมชาติไปโดยพลัน อ่านเพิ่มเติม “ภาพงามของความหลัง ๓”
เรื่องจับช้าง (ภาคปลาย) วิธีจับช้างนิทานภาคปลายของเรื่องจับช้างนี้ ผู้อ่านเห็นจะแปลกใจ ด้วยเห็น
กระบวนความต่างไปอีกอย่างหนึ่ง ไม่แต่งติดต่อเป็นรูปเรื่องเดียวกับนิทานภาคต้น จะเลยนึกว่าเมื่อฉันแต่งมาลงภาคนี้เกิดหลงด้วยแก่ชรา จะเลยไถลไปไม่รู้ตัว อันที่จริงมิได้เป็นเช่นนั้นดอก จึงขอบอกเหตุไว้ให้รู้ การแต่งหนังสือ ถ้าจะเรียกเป็นนามศัพท์ของวรรณคดีก็ได้หลายอย่าง “สำนวนเทศนา” (Indicative) อย่างหนึ่ง “สำนวนบรรยาย” (Narrative) อย่างหนึ่งและ “สำนวนพรรณนา” (Descriptive) อีกอย่างหนึ่ง แล้วแต่จะเลือกแต่ด้วย จำนวนอย่างไหนให้เหมาะแก่เรื่องฉันแต่งนิทานภาคท้ายนี้แต่เมื่อยังอยู่ที่ เมืองปีนัง โดยประสงค์จะเล่าถึงการจับช้างที่ฉันได้เคยเห็นด้วยตาตนเอง ให้ลูกฟัง อ่านเพิ่มเติม “นิทานโบราณคดี นิทานที่ ๒๑(เรื่องสุดท้ายจบเล่ม)”
พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงผนวชเป็น สามเณรตั้งแต่พระชนมายุได้ ๑๔ พรรษา และมีเหตุให้ต้องทรงครองสมณเพศยาวนานถึง ๒๗ ปี จึงทรงลาผนวชเสด็จเถลิงถวัลยราชสมบัติ
ครั้นเสด็จขึ้นครองราชสมบัติแล้ว เป็นธรรมเนียมประเพณีที่จะต้องมีผู้นำธิดามาถวายเพื่อเข้ารับราชการในพระราชสำนักฝ่ายในเป็นจำนวนมาก ส่วนหนึ่งน่าจะเป็นเพราะขณะนั้นยังมิได้ทรงสถาปนาสตรี ท่านใดเป็นพระมเหสี โอกาสจงยังเป็นของสตรีทุกคนที่พระองค์ทรงพอพระราชหฤทัย หรือมีความเหมาะสมเพียงพอ อ่านเพิ่มเติม “ลูกท่านหลานเธอ ๔”
เรื่องหนึ่ง หมอสูนเล่าว่าเมื่อครั้งบวชอยู่ ณ วัดเขาเหลือ อาจารย์ปั่นพระอุปัชฌาย์เล่าเรื่องประหลาดให้
ฟัง ว่าด้วยพระ ๔ รูปเดินทางจากถ้ำเขาหลวงเพชรบุรีมาโผล่ขึ้นที่ราชบุรี ฟังแล้วรู้สึกสนุกจับใจ หมอสูนบอกว่าภายหลังตนยังมีโอกาสไปพบพระที่รอดชีวิตจากการเดินทางครั้งนั้น จึงนำเรื่องมาเล่าต่อให้เด็กชายสมัครและคนอื่นๆ ฟัง เรื่องนี้เมื่อพิเคราะห์ดูแล้วเห็นว่าพิสดารเอาการ ใครได้สดับแล้วจะเชื่อหรือไม่เชื่อก็ตามแต่ใจ อ่านเพิ่มเติม “หมอสูนคนดี ๑๓”
ต่อมา
เครื่องชั่งวัดตวง
“คิดว่าองค์ไอยกาเหมือนตราชู มิรู้ก็มาเป็นไปเช่นนี้”
“เหมือนช้างกล้าป่าเดียวมีสองตัว สองเมียร่วมผัวคงเกิดเข็ญ
ใครเงอะงั่งก็จะนั่งน้ำตากระเด็น พ่อจงเป็นตราชูดูให้ดี”
ในการประกอบทำกับข้าวของกินและเครื่องปรุงอาหารอย่างเทศทุกตำราตามที่ได้พบเห็นก็ใช้
ตราชูตาชั่งเครื่องตวงเป็นปริมาณ ในการปรุงอาหารที่ผสมส่วนกันทั้งนั้น อ่านเพิ่มเติม “แม่ครัวหัวป่าก์ เล่ม ๓”
ในระยะสองสามเดือนที่ล่วงมานี้ เราคงได้ยินข่าวอยู่เสมอว่ามีพระราชอาคันตุกะจากมิตรประเทศ
พระราชดำเนิน เสด็จและเดินทางมาเมืองไทยของเราอยู่เนือง ๆ ความประสงค์ข้อหนึ่งของแขกเมืองเหล่านั้น ก็เพื่อมาเฝ้าทูลละอองทุลีพระบาทถวายชัยมงคลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวของชาวไทย ในอภิลักชิตสมัยพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษๅ ๕ รอบ อ่านเพิ่มเติม “ภาพงามของความหลัง ๒”
เรื่องเก่าเล่าใหม่ 